Wat ligt er op mijn werktafel? Deel 98.
Goedemorgen!
De temperaturen dalen, dus wat is er beter om koude, donkere avonden door te brengen dan met het bouwen van modellen?
Hierbinnen heb ik de McLaren een paar laagjes blink gegeven. Er zaten behoorlijk wat stofdeeltjes in, dus die moest ik verwijderen. Ik geef hem nog een laag vernis en polijst hem dan lichtjes. Ondertussen heb ik de binnenkant van de voorruit geverfd. Ik besloot dat het met de hand verven scheve lijnen zou opleveren. Dus heb ik de buigzame tape en de masking putty bovengehaald. Eerst de rechte lijnen afplakken:
Vervolgens een bolletje masking putty op de bocht op zijn plaats duwen met een tandenstoker, waarbij ik door het raampje keek om de positie te controleren. De rest van de binnen- en buitenkant plakte ik vervolgens af met gele tape:
Ik heb het raam uit de sprue gesneden en met zwarte primer gespoten (omdat die toch voor de Buckeye was geladen). Het resultaat is behoorlijk goed:
Die kleine inkeping aan de rechterkant moet ik nog corrigeren.
Als dit alles gedaan is, denk ik dat de McLaren deze week klaar zal zijn.
De Buckeye heeft een zwarte primer over de cockpitkap gekregen. Omdat deze kleur doorschijnt en de frames representeert, wilde ik hier niet eerst wit gebruiken:
De T-2 gaat nu een mooie laag witte primer krijgen en dan is hij klaar voor kleuren.
De Bergepanter heeft twee extra camouflagekleuren nodig. Ik gebruik een oude set van Ammo. Zo oud zelfs dat een van de verfjes helemaal uitgedroogd was in het flesje...
Om de andere kleuren te testen en 'live' te zien, besloot ik eerst de wielen te spuiten. Deze heb ik met de hand (zonder masker) geairbrushed, zodat de demarcatielijnen wat 'wazig' zijn: eerst groen (Ammo-0002 Olivgrün 2), daarna bruin (Ammo-0015 Schokobraun). De verf is nog steeds goed, maar ik vind de kleuren te donker. Ik zal proberen ze wat lichter te maken bij het spuiten van het voertuig zelf.
Dit is ongeveer de helft van de wielen, met tandenstokers op een stukje piepschuim geprikt, klaar voor een glanslaag. Je kunt duidelijk zien dat de gecamoufleerde exemplaren erg donker zijn:
De Panther had een systeem van in elkaar grijpende wielen (Schachtellaufwerk). Ik denk dat alleen Duitsland dit systeem ooit heeft gebruikt. Je ziet het op de Tiger, Panther en een aantal halfrupsvoertuigen uit de Tweede Wereldoorlog. Na de oorlog raakte het snel uit de mode, want hoewel het een lage bodemdruk en zeer goede offroad-prestaties mogelijk maakt, is het een nachtmerrie qua onderhoud. Als een van de achterwielen breekt, moet je alle voorwielen demonteren om bij het kapotte wiel te raken.
Voor ons modelbouwers betekent het ook VEEL wielen om te schilderen. Mijn Bergepanther hier heeft 32 wielen + 4 reserve. Dat zijn 36 bandjes die met de hand geschilderd moeten worden... Hier zijn ze allemaal op een hoop:
Ze blinken omdat ik ze al een glanslaag heb gegeven, klaar voor een donkere wash. De te donkere kleuren zijn niet zo erg voor de wielen, want die zullen grotendeels bewerkt worden met stof en slijk.
Dat is alles.
Tot volgende week!