Wat ligt er op mijn werktafel? Deel 78.
Goedemorgen,
1 juli, begin van de zomervakantie! En het is al véél te warm...
Dus laten we gewoon binnen blijven, de deuren gesloten houden en de koelte van de nacht bewaren, en modelbouwen!
De Tortoise heeft een laagje glanzende vernis gekregen, details zijn gecontrasteerd met Dark Wash en vervolgens is er een matte laklaag gespoten. Daarbij zijn de rupsbanden weer vier of vijf keer losgeraakt, dus dat is een lopende reparatie...
De linkerkant van het voertuig is al bewerkt met oliepuntjes. Ik zal de verwering tot een minimum beperken, aangezien ik een museumvoertuig maak, geen rijdende artillerie in actieve dienst.
Je ziet dat de onderkant van de loop van het kanon een golvend wit patroon heeft. Dat is iets wat de Britten in de Tweede Wereldoorlog bedachten. Yes! Tijd voor een geschiedenisles!
Twee belangrijke typen Sherman-tanks die de Britten tijdens de oorlog gebruikten, waren de gewone exemplaren met een 75mm-kanon, aangevuld met de Firefly, die was uitgerust met een enorm antitankkanon van 17 pond. De loop van de 17-ponder (17 pond was het gewicht van de granaat) was meer dan twee keer zo lang als die van de 75mm. De Duitsers leerden al snel eerst op de Fireflies te schieten, omdat die veel gevaarlijker waren voor hun Panthers en Tigers. Om de lange loop minder opvallend te maken, werd dit patroon geschilderd. Hoe effectief het was, blijft onduidelijk...
Er zijn in ieder geval foto's van de Tortoise in het Tank Museum in Bovington met dit soort golvende patroon op de onderkant van de loop. Ik heb een golfje in een stuk afplaktape gesneden, dat op de loop geplakt en met de airbrush gespoten.
Twee weken geleden organiseerde ik een kleine airbrushworkshop en had ik een 'paint mule' nodig, een werkstuk dat als test kan dienen om het airbrushproces te demonstreren. Ik koos voor de Tamiya BT-42. Ik was er al lang geleden mee begonnen en had hem lichtgrijs geprimed, met de bedoeling om er ooit de Finse driekleurige camouflage op te spuiten.
Ja, dit is een Fins voertuig. Het is gemaakt van de romp van een buitgemaakte Russische BT-7, uitgerust met een Finse koepel met daarin een verouderde Britse 114mm (4,5 inch) houwitser uit 1918. Er zijn er slechts 18 van gebouwd en ze werden niet erg goed ontvangen. De koepel was te groot en te zwaar en het kanon was niet geschikt voor antitankdoeleinden. Er staat er vandaag de dag nog één in het Parola Tankmuseum in Finland.
Buitgemaakte Russische voertuigen werden vrij snel onderhouden, opnieuw geverfd en weer in gebruik genomen door de Finnen. Ik ben in Finland geweest en heb er met de auto rondgereden. Als je naar het landschap kijkt, zie je rotsen en rotsblokken die bijna precies dezelfde grijstinten hebben, met groen en bruin mos. Het is duidelijk te zien waar de Finnen de inspiratie voor hun camouflage vandaan haalden.
Omdat het model nu toch in mijn winkel staat, besloot ik het eindelijk te verven. Ik heb het eerst volledig gespoten in Ammo-Mig 208 Dark Compass Grey en vervolgens gemaskeerd met Ammo Masking Putty. Dit is een zwarte, rubberachtige putty die je in worstjes rolt en over het model legt om het patroon te maken. Het plakt niet te veel, dus je kunt het verschuiven en vormen met een tandenstoker.
Het tast de onderliggende verf niet aan, is vrij eenvoudig te verwijderen en kan steeds opnieuw gebruikt worden. De volgende kleur was groen (Tamiya XF-67 NATO Green). Ik liet de grijze maskers zitten en maskeerde het groen. Tamiya-tape hecht goed aan de masking putty, zodat grotere oppervlakken eenvoudig en snel bedekt kunnen worden.
De laatste kleur is bruin (Tamiya XF-64 Red Brown). Eindresultaat, na het verwijderen van de putty en tape:
Ik liet de koepel zitten zodat de camouflage mooi door kon lopen, dus ik wist dat ik eronder opnieuw zou moeten spuiten:
Wat ik niet merkte, was dat de plamuur een beetje verschoven was (omdat het niet goed plakt) en dat er wat kleine gaatjes in zaten. Dit resulteerde in verschoven kleuren (de groene lijnen die aan de grijze rand grenzen, mogen daar niet zijn).
Ik heb hier en daar ook wat onderspray:
Bovendien zijn de lijnen over het algemeen niet zo vloeiend als ik zou willen.
Dit komt allemaal doordat de putty een beetje 'smelt' en op sommige plaatsen krimpt of uitzet, en doordat ik zelf door het model vast te pakken de putty maskers lichtjes heb verschoven.
De belangrijkste taken voor deze week zijn dus: verdergaan met het verweren van de Tortoise en het opruimen van de BT-42 verf.
Dat is alles.
Tot volgende week!