Wat ligt er op mijn werktafel? Deel 72.

Vorige week beloofde ik een korte review van de bouw te schrijven. Al met al vond ik het heel leuk om een ​​houten scheepsmodel te bouwen. Met de San Francisco tram had ik voor het eerst kennisgemaakt met hout,Fram was mijn eerste houten schip. Houten modellen zijn veel meer werk dan plastic. Je moet veel onderdelen zelf zagen, slijpen, schuren en vormen. Schepen hebben bovendien de extra moeilijkheid van het optuigen.

Ik vond de OcCre-kits geweldig. Duidelijke instructies, hoogwaardige materialen en een zeer klantvriendelijke aftersales service. Sommige metalen gietstukken zijn niet goed gegoten en zouden eerlijk gezegd wel wat verbetering kunnen gebruiken. De video's op het YouTube-kanaal van OcCre geven je een goed idee van hoe je de kits bouwt. De doos kost misschien meer dan een zeer gedetailleerd plastic model, maar de prijs is het waard. Ik ben in de laatste week van december met Fram begonnen. Ik heb er ongeveer 5 dagen per week 4 uur per dag aan gewerkt en ik heb dus ruw geschat 400 uur met plezier aan deze kit gewerkt.

Ik ben geen expert in houtmodelbouw, maar ik ben trots op mijn resultaat, ook al zie ik overal op het schip fouten en dingen die ik beter had kunnen doen. Fram is een model met een 'middelmatige moeilijkheidsgraad', en daar ben ik het mee eens. Dit model was niet makkelijk en vergde veel zorgvuldige bouw. ​​Ik was op sommige punten iets te ongeduldig (bijvoorbeeld de rompvorm heb ik niet goed genoeg geschuurd). Slordigheid komt later in de bouwfase weer terug. Zoals met alle modellen: neem de tijd en neem pauzes wanneer nodig. Geduld is essentieel! Vooral de tuigage is een uitdaging en wordt steeds moeilijker, want hoe meer draad je hebt geregen, hoe minder ruimte je hebt om de volgende lijn op zijn plaats te krijgen.

Als je geïnteresseerd bent in modelbouw op houten schaal, kan ik zeker aanraden om te beginnen met één van de OcCre trams, omdat die weinig tot geen tuigage hebben. Wil je echt een schip bouwen, bekijk dan de starterspakketten. Zowel Polaris als Santa Maria zijn betaalbaar, hebben een beginnersniveau en worden geleverd met een basisset gereedschap.

Dus. Fram is klaar. Zou ik nog een houten schip bouwen? Misschien. Ik heb gaandeweg veel geleerd. Hoe dan ook, ik heb nu iets eenvoudigers nodig, en dat is precies waarom de Apocalypse zo'n goede keuze was. Ontworpen om in elkaar te klikken, is het een fijne, makkelijke bouw om mee te ontspannen.

Ik heb aan de onderkant van de romp veel vuil en stof aangebracht. De wielen en rupsbanden zijn ook vastgezet en de bovenkant van de romp is gemonteerd.

Ik gebruikte Ammo-Mig producten voor het verweren. Het zijn email producten die lang bewerkbaar blijven. Dit maakt nat-in-nat mengen mogelijk, wat handig is, omdat je met meerdere kleuren werkt en daardoor wat meer diepte krijgt.

Dus: eerst een laag 1753 Turned Dirt, wat vrij dik is en wat textuur geeft, gevolgd door 1400 Kursk Soil en 1401 Light Dust, allemaal vrij onregelmatig aangebracht. Je wilt hier geen gladde laag. Vervolgens heb ik er wat pigmenten (wederom: meerdere kleuren geven wat meer diepte) overheen gestrooid en alles laten drogen.

Eenst droog, kun je de pigmenten naar wens bewerken; je kunt ze uitstrijken of ze ruwweg in korrels laten. Een laagje pigmentfixeermiddel met een airbrush fixeert de pigmenten.

Zijaanzicht. Je kunt de pigmentstofdeeltjes nog op de wielen zien liggen:

De rupsbanden zijn in lengtes. Ik heb ze zwart geprimed en geairbrushed met Mig 0034 Rust Tracks. De matte, donker-roodbruine kleur is een perfecte basis voor verdere verwering.

De rupsbanden kregen eerst een laag 1002 Tracks Wash op de sprue en het bovenste stuk kreeg dezelfde verwering als de romp en wielen, aangezien deze na plaatsing onbereikbaar zullen zijn. De rest werd ongemoeid gelaten om de montage makkelijker te maken, met uitzondering van een drybrush in metaal waar de wielen constant over de rupsschakels rijden.

Nadat de tracks op hun plaats lagen, kon ik de nog zichtbare delen verweren.

Toen was het tijd om de bovenkant op zijn plaats te zetten. Omdat de kit push-fit is, was er weinig lijm en vulling nodig. Dit model is echter uitgerust met rode ledlampjes en ik vergat deze op hun plaats te zetten voordat ik de romp sloot. Romp eraf, lichtjes erin, daarna alles weer geïnstalleerd en opnieuw gevuld.

Dit is hoe de tank er nu uitziet:

Het is een fantasie, en de hamer en sikkel zien er misschien een beetje raar uit. Uit de doos steken ze veel meer uit te romp, maar ik heb ze geschuurd en ik denk dat ik later met wat afgebladerde verf een mooi effect kan krijgen. Ze zijn niet geheel zonder realiteit: vroege Sovjettanks zoals de T-28 hadden effectief grote sterren in de koepel gegoten.

Wordt vervolgd!

Vorige week had ik het erover dat ik een compressor mee zou nemen en te testen of airbrushen in de winkel mogelijk is. Ik heb dit nu een paar keer gedaan. Ik heb een kartonnen doos neergezet om overspray op te vangen en heb (email) pigmentfixer en acrylverf gespoten. Conclusie: ik denk niet dat het een goed idee is. Qua lawaai is het oké (ik had mijn kleine compressor meegenomen), maar direct na het spuiten is de geur te sterk, en het kleine doosje zorgt voor veel terugslag, direct in mijn werkruimte. Ik ga de hele opstelling naar achter verplaatsen, waar de overlast voor klanten (en mij) veel minder zal zijn.

Tot volgende week!