Wat ligt er op mijn werktafel? Deel 133.
Goedemorgen!
Gisteren was het de Belgische Nationale Feestdag, dus heb ik ook een dagje vrij genomen. Hoogtepunt van de dag gisteren was de passage van een deel van het militaire luchtdéfilé vlak over mijn huis. Erg cool om een trio gloednieuwe F-35's recht boven mijn hoofd te zien vliegen. Ik denk dat ik een beter zicht op ze had dan de koning zelf, en zeker beter dan wie gedacht had ze te zien op TV... De regie en commentaar op de VRT was abominabel; 2 seconden wazig beeld van de vliegtuigen, Pilatus turboprops Spitfires noemen... Ik ben snel terug overgeschakeld naar de koers (Go Remco!).
Maar goed, terug naar de orde van de dag: modellen!
De McLaren is klaar! Ik heb hem een laatste glanslaag gegeven, de wielen vastgeschroefd en de voorruit bevestigd:
Niet doorvertellen, maar ik ben nog vergeten het remlicht te bevestigen...
Tank tijd! Ik besloot eens iets anders te proberen voor de stofeffecten op de T-72. Ammo-Mig produceert een soort acrylverf genaamd 'Washable Dust' (deze afwasbare verfjes zijn ook verkrijgbaar in Rust, Earth en White kleuren). Ze worden op een vergelijkbare manier gebruikt als chipping vloeistof. Na het airbrushen kunnen ze met water gereactiveerd en gedeeltelijk weggespoeld worden. Het verschil is dat chippen vrij scherpe lijnen creëert, terwijl deze wasbare verven een sluiereffect over de onderliggende verf achterlaten.
Laat het mij even demonstreren.
Stap 1: airbrush een (verdunde) laag Washable Dust:
Stap 2: laat het een paar minuten drogen, pak dan een penseel en wat water, en veeg de verf weg waar nodig:
Je ziet dat het meeste ervan is weggespoeld, behalve rondom details, terwijl er een sluier over de open plekken achterblijft. Je kunt een oude borstel met harde haren (of een wattenstaafje) gebruiken om meer van de verf weg te vegen. Ik werkte zoveel mogelijk van boven naar beneden, om te simuleren dat water het stof naar beneden spoelt.
De wielen kregen dezelfde Washable Dust, aangebracht in laagjes met willekeurige dikte, want stof volgt natuurlijk geen uniform patroon.
Voor meer uitgesproken strepen zijn er zowel Streaking effects als Streaking Brushers. Hiervoor breng je wat van het product aan de bovenkant van het onderdeel aan, en streep je het vervolgens naar beneden met een penseel, wat opnieuw regenwater simuleert dat stof en vuil naar beneden spoelt. Dat is echter nog niet alles. Je moet de strepen verscherpen. Gebruik een met thinner bevochtigd penseel en veeg langs de strepen, van beide kanten, waarbij je het merendeel van het product weghaalt en scherpe lijnen trekt. Ik gebruikte eerst Streaking Dust, daarna Starship Grime zodra de Dust droog was (voor een donkerder en natter uiterlijk). Dit is het uiteindelijke effect:
Terwijl dit alles droogde, verweerde ik de rupsbanden. Ik volgde (grotendeels) de Ammo-Mig-handleiding die hier te vinden is. Het toont een T-72 rupsband, wat net past voor mij, maar de uiteindelijke foto is van een T-34... Een beetje een vreemde beslissing daar...
Het verweren van rupsbanden is een vuil werkje, dus ik knipte een stuk karton uit en maakte de rupsbanden vuil en stoffig, met de getoonde producten:
Ik strooide de pigmenten direct over de nog natte washes, in plaats van pigmentfixeer te gebruiken. De pigmenten nemen dan een beetje de wash kleur aan, terwijl ze toch op de rupsbanden worden gefixeerd.
Ik vond het een interessant idee om spatten Wet Effect en Engine Oil te gebruiken om te simuleren dat de rupsbanden over een plas zijn gegaan en water hebben opgeschept:
"Dus", vraag je je misschien af, "hoeveel van al dit werk zal zichtbaar zijn op de voltooide tank?"
Wel...
Geen probleem, want dit alles was een goeie test en oefening voor wanneer ik de Washable Dust op de bovenkant van de tank gebruik.
Ik ben aangenaam verrast hoe snel het werk aan de Corsair vordert. Mooi bewijs hoe fijn het is om met een kit van hoge kwaliteit te werken... Ik heb alle subassemblages gemaakt en het beest is nu klaar voor de primer.
Terwijl ik de wielkasten verweerde, heb ik een Kilroy aan de binnenkant van de vleugel gedoedeld (en ik heb Kilroy verkeerd geschreven...):
Net als de originele Kilroy-doedels zal hij nooit meer zichtbaar zijn...
Ik gebruikte wat overgebleven verpakkingsschuim om de hoofdlandingsgestelcompartimenten af te plakken, en construeerde een 'tent' van afplakband over het staartwiel en de haak:
De cockpitkap werd afgeplakt en vastgezet met wat maskeervloeistof (het witte spul onder het transparante plastic):
En nu hebben we alles klaar voor de primer:
Ik besloot de motor en motorkap eraf te laten, want zo is het oneindig veel gemakkelijker te schilderen.
Tot slot, in mijn voortdurende zoektocht naar ervaring met alles wat ik verkoop, ga ik me wagen aan een Artesania Latina kit:
Het is Jolie Brise, de nieuwste uitgave van Artesania, en zoals je ziet, was de doos beschadigd tijdens transport, dus mijn leverancier gaf me een korting voor persoonlijk gebruik. Dat bespaart hem de moeite van het regelen met de verzekering, en geeft mij een goedkope(re) kit om te bouwen. Ik wacht wel nog tot volgende maand om hiermee te beginnen...
Dat is alles, denk ik.
Tot volgende week!