Wat ligt er op mijn werktafel? Deel 119.
Goedemorgen op deze stralende, zonnige dag!
Laatste herinnering: deze zondag, 19 april: Modelbouwdag van Modelbouwclub Duffel. Van 10 tot 17 uur, Zaal Den Biet; Naalstraat 43F, Duffel 2570. Zorg dat je erbij bent; ik ben er ook!
De modellen:
Laten we beginnen met de Focus. Ik heb de laatste glanslaag een beetje gepolijst met de Tamiya polijst compounds en een nieuw brillenpoetsdoekje. Dit is de 'ervoor':
Voor showroommodellen kun je alles uit de kast halen en er een spiegelglans aan geven. Dit is echter een rallyauto, dus ik heb het polijsten beperkt tot een laatste extra glans.
Eenmaal klaar, kon ik eindelijk de ramen, koplampkappen en achterspoiler toevoegen. Er zijn ook nog de laatste decals om op de ramen aan te brengen. Die voor de voorruit was behoorlijk gehavend:
Gelukkig zijn de witte uiteinden er om als basis te dienen voor gele markeringen. Eventuele beschadigingen kon ik dus gewoon overschilderen.
De laatste stap was het maken van de antennes met behulp van uitgerekt sprue, zwart geverfd.
Hier is dan het eindresultaat. Je ziet dat de bestuurderszijde enkele ernstige gebreken heeft. Er zit een ring op de deurdecal, de achterruit is gebroken en bekrast. Als ik nieuwe decals of ruiten had gevonden, had ik deze vervangen, maar aangezien de kit vrij oud en uit productie is, zijn er ook geen aftermarket sets meer verkrijgbaar...
Zoals vorige week vermeld, heb ik nog een andere auto gebouwd. Dit is de UGears Drift Racer. In de doos vind je verschillende frames lasergesneden hout (inclusief een pushtool), een klein vel schuurpapier, een stalen veer, een staafje kaarsvet en elastiekjes in verschillende maten.
Dit is de eerste montage:
Je gebruikt het staafje kaarsvet om de bewegende delen in te vetten, zodat ze soepel draaien. Wees hier niet zuinig mee! Ik denk dat ik op sommige plaatsen niet genoeg heb gebruikt, waardoor mijn auto niet erg volt rijdt.
Het afgebeelde duwhulpstuk wordt gebruikt om onderdelen uit de frames te duwen, of als tijdelijk platform tijdens de montage.
De stalen veer is het hart van het model. Deze wordt eerst op zijn plaats geduwd:
Daarna wordt hij in elkaar gewikkeld en haakt hij in een van de steunen:
Hoewel dit allemaal van hout is gemaakt, is de uiteindelijke montage echt stevig.
Er zijn enkele onderdelen, zoals de stoelen en de kofferbak, die gebogen zijn. Dit wordt gedaan met behulp van volledig doorgelaserde onderdelen. Ik was eerst wat bang om deze te beschadigen, maar nogmaals: erg stevig. Je krijgt er ook reserveonderdelen voor, moest het echt mislopen.
De constructie is vrij rechttoe. Zorg ervoor dat je de instructies goed bestudeert. Alles wordt duidelijk aangegeven, maar je moet op bepaalde punten letten op de oriëntatie en volgorde. Dit is waar ik op de eerste dag, na een paar uur werk, was:
Als er één iets is dat een beetje verbetering kan gebruiken, dan zijn het die uitlaten aan de zijkant. Ze zitten redelijk los, maar aangezien ze vooral cosmetisch zijn, is het een kleine klacht.
Tegen het einde van de montage ga je de kofferbak en de motorkap maken. Deze zijn gebouwd van dunner, buigzaam hout. Zoals je kunt zien, zijn ze ongeveer een derde van de normale dikte:
Ziet er echter goed uit:
Het kofferdeksel is vergelijkbaar met de stoelen, de omliggende plaat is een groot vel dun hout.
Het kostte me drie dagen (ongeveer 16 uur) om het model volledig in elkaar te zetten. Aan de onderkant zit een spanschroef, verbonden met de veer (het deel met de pijlen erop):
Als je de veer hebt opgewonden, zet je de auto neer en schuif je het 'Start'-stuk op de motor naar voren. Dit ontgrendelt het slot in de voetenruimte van de passagier en de auto rijdt:
De schakelaar tussen de stoelen is voor vooruit/achteruit bewegen. Je kunt zelfs het stuur draaien en de voorwielen naar links of rechts laten draaien.
Hier is een laatste foto van het volledig gemonteerde model:
Kofferbak en motorkap kunnen opengezet worden:
De deuren kunnen open, maar ze worden gesloten gehouden met een elastiekje.
Al met al een aangename bouw. Alles past mooi in elkaar; sommige delen (zoals de wielkasten) hebben wat (voorzichtige) kracht nodig om alles op zijn plaats te duwen, maar dit draagt bij aan de stevigheid.
Ik heb ook wat vooruitgang geboekt met mijn T-72. Kijkend naar foto's van andere bouwers, heb ik al mijn washes en filters tevoorschijn gehaald, en elke lade van de autoloader een willekeurig filter gegeven om ze lichtjes te verkleuren en de hele carrousel een interessanter uitzicht te geven:
De zijwanden en vloer kregen eindelijk hun satijnvernis en werden op hun plaats gelijmd. Met de carrousel erin ziet de romp er nu mooi druk uit:
Ik had die grote uitwerpmarkering voor de bestuurdersstoel echt moeten opvullen. Hopelijk valt het met wat extra verwering (modder!) en de pantserplaat erboven niet zo op...
Dit is de andere kant. Je ziet dat er 3 granaten op de achterkant zijn gemonteerd.
Niet alle munitie zat in de autoloader. Er liggen losse patronen verspreid over het hele compartiment. Het schilderen hiervan vraagt een beetje aandacht voor detail:
Ik begon met de gespoten grijze kleur, daarna borstelde ik de bruine kleur en gebruikte een fijn penseel om de riempjes wit te schilderen, en eindigde met een drybrush van metaal over de sluitingen. Als ik naar de twee ladingen bovenaan kijk, hoop ik dat ik die naad kan verbergen...
Tenslotte ben ik begonnen aan de motor en transmissie voor het achterste motorcompartiment:
Volgende week hoop ik ook enkele vliegtuigen te kunnen tonen...
Dat is alles.
Tot zondag, of volgende week!