Hallo op alweer een zonnige, warme dag!
Ik wacht nog steeds op de verf (zowel Williams blauw als Pools lichtblauw en 'donker kaki'), dus ik heb gebouwd en voorbereid waar mogelijk. Normaal ben ik niet zo gefixeerd op de 'juiste' kleur. Ten eerste gaan veel exacte kleurtinten verloren in de loop van de tijd. Ten tweede: door verwering en gebruik veranderen deze tinten snel. Dus voor militaire onderwerpen kun je een kleur gebruiken die 'dicht genoeg' is. In deze gevallen maak ik echter een uitzondering. Ik heb al uitgelegd dat het meeste blauw op het model van Williams afkomstig is van de decals, en ik heb verf nodig die (hopelijk) exact hetzelfde is, zodat ik correcties kan maken.
De Poolse Dark Khaki is een heel bijzondere kleur, die alleen op Poolse vliegtuigen wordt gebruikt. Arma Hobby geeft benaderingen aan bij andere merken, maar alleen Hataka C-010 lijkt de 'juiste' tint te zijn. Ik heb in het verleden slechte ervaringen gehad met Hataka; ik kon geen mooie gladde laag airbrushen, ongeacht welke verdunner ik gebruikte. Maar dat waren acrylverfjes (met rode doppen). Deze keer is de C-010 een lakverf. Ik heb ook de bijbehorende verdunners van hetzelfde merk besteld, dus laten we hopen dat het deze keer wel lukt met Hataka-verf.
Dus wat heb ik gedaan terwijl ik wachtte?
Ik ging verder met het decalen van de Williams. De achter/bovenkant van de body had nog wat markeringen nodig. Een paar hiervan lopen over een naadlijn, dus ik klikte de carrosserie op zijn plaats voordat ik ze neerlegde:
Je ziet duidelijk dat de 'ELF'- en 'Tactel'-decals over de naad heen in twee zijn gesneden.
De wielen zijn voorzien van 'Fondmetal'-stickers aan de binnenkant van de velg:
Ten slotte heb ik alle onderdelen neergelegd ongeveer waar ze gaan komen:
Niet al te veel werk meer...
De PZL dan. Ik liep tegen een klein probleempje aan met de vleugels. Deze zijn heel dun, maar daardoor zijn de bevestigingen aan de gietboom vrij groot. Aan de voorrand komen ze bovenop de vleugel:
Aan de achterkant moeten ze aan de binnenkant worden gepositioneerd, omdat er details op de vleugel zitten die anders zouden verdwijnen.
Wees zeer voorzichtig bij het lossnijden en bijsnijden van de verbinding. Cutters kunnen spanningssporen en vervormingen in het plastic veroorzaken als je vanuit de verkeerde hoek knipt:
Erger nog, je kunt teveel plastic weghalen, waardoor er een gat ontstaat:
Dit kunnen we nu niet oplossen, maar als we de vleugelhelften aan elkaar lijmen, hebben we een ondergrond waar we mee kunnen werken:
Ik heb er dus een beetje
Plastic Putty in gesmeerd, met de bedoeling om het gegolfde metaal later met een scriber te herstellen.
Ik heb de romphelften aan elkaar gelijmd en de naden met putty gevuld. Je ziet hoe zichtbaar de hoofdsteun van de piloot is, en waarom ik ervoor heb gekozen om dit pas later te verven:
Tot slot heb ik de motor geverfd en verweerd. Dit is een licentie-kopie van de Britse Bristol Mercury (dezelfde motor die in de Gladiator werd gebruikt). Het grootste deel ervan zal verborgen blijven, maar de voorkant van de cilinders blijft zichtbaar:
Hij zit in een conische behuizing, die onmogelijk proper te airbrushen is als ik eerst alles in elkaar zet. Dus laat ik hem helemaal gedemonteerd. Hetzelfde geldt voor de vleugels. De onderkant van de vleugel (en de staartvlakken) moeten lichtblauw zijn, terwijl de rest donker kaki geverfd is. Maar de vleugel en de steunen maken het erg moeilijk om te maskeren. Dit wordt dus een voorbeeld van 'eerst schilderen, later monteren'.
Ik heb alles mooi uitgestald:
Je ziet dat ik een deel van de sprue heb uitgesneden en aan het staartvlak en roer heb laten zitten. Ik kan dit later met een wasknijper vastzetten, zodat ik het onderdeel tijdens het schilderen kan vasthouden en ronddraaien. De neusdelen worden om dezelfde reden aan de binnenkant op tandenstokers gemonteerd. Ik kan nu de cockpit maskeren en beginnen met de witte primer.
Dat is alles. Ik verwacht de verf deze week, en hopelijk kan ik dan wat meer werk doen.
Tot volgende week!
