Wat ligt er op mijn werktafel? Deel 73.
Laatste blogpost van mei. De zomer komt dichterbij, en zoals gewoonlijk betekent dat wind en regen. :-)
Eerst enkele servicemededelingen:
- Donderdag 29 is het Hemelvaartsdag. Dat betekent een vrije dag en een lang weekend voor veel mensen. Ik open die dag de winkel, dus kom je weekendspullen halen!
- Zondag 1 juni is er de grote KMK ScaleWorld beurs in Geel. Ik ben daar een van de handelaren, dus de winkel is gesloten. Wil je dat ik een specifieke kit meeneem? Laat het me dan weten, dan reserveer ik die voor je.
- 22 juni: de eerste airbrushworkshop! Het werd tijd dat ik ermee begon, dus ik heb een datum geprikt (de 22e is een zondag, dus we kunnen een middag ongestoord airbrushen). Meer informatie op de Workshops-pagina. Graag inschrijven per e-mail.
Oké, tijd om te bouwen!
De Apocalyps vordert goed. Met mijn airbrush-opstelling kan ik dingen schilderen terwijl ik bouw, zonder tijd te verliezen met alles heen en weer te slepen. Zo ziet dat eruit (negeer de oude schoenen :-) ):
Ik heb mijn compressor beneden op de grond staan, een grote doos om overspray op te vangen en een geïmproviseerde houder/schoonmaakpot in de vorm van een kleinere kartonnen doos gevuld met wat papieren zakdoekjes. De bovenkant van de grote doos dient ook als plank voor de geschilderde stukken.
Allemaal heel geïmproviseerd natuurlijk. Het zou beter zijn om een echte spuitcabine en een reinigingspot te kopen, maar die zijn gereserveerd voor jullie, mijn dierbare klanten. :-)
Hoe dan ook. De lampen waar ik het in de vorige blog over had, moeten door de romp worden getrokken en in de koplamphouders worden geplaatst, op deze manier:
Het geheel klikt dan weer op zijn plaats en verbergt de draden. Pas wel op dat je de lampen niet raakt tijdens het schilderen. Overspray heeft de mijne te pakken gekregen, maar dat kon ik gelukkig nog verwijderen met thinner en voorzichtig krabben met een tandenstoker. Je ziet ze hier, vóór het schilderen:
Nadat de lampen waren geïnstalleerd, kon ik de romp opnieuw spuiten. De voorkant kreeg een nieuwe laag primer, gevolgd door een laag Mig Steel en vervolgens een volledige dekking van romp en koepel met Mig 4BO Green. Op dit punt heeft de tank een egale groene kleur:
De randen van de sikkel en ster op het bovenste glacis werden met een houten tandenstoker gekrast, zodat de staalkleur zichtbaar werd:
Te glanzend en op dit moment niet erg realistisch. Ik ga er wat donkerbruine chipping op aanbrengen om het te verbeteren.
Dan nu de koepel. Ik werk aan een semi-realistisch, alternatieve-geschiedenis kleurenschema, met 4BO groen en witte luchtherkenningsstrepen.
Deze waren te zien op Sovjet T-34 en IS-tanks tijdens de laatste fase van de Tweede Wereldoorlog, toen de Luftwaffe vrijwel vernietigd was en hun eigen vliegtuigen gevaarlijker waren dan die van de vijand. Het werd daarom noodzakelijk geacht om vanuit de lucht gemakkelijk herkenbaar te zijn.
Ik heb eerst de zijkanten afgeplakt met Tamiya afplaktape in 6 mm en 18 mm. Ik heb de koepel niet helemaal rondom afgeplakt, omdat er aan de achterkant raketwerpers komen en het niet realistisch leek dat de bemanning daaronder zou verven:
Deze strepen waren heel grof geschilderd, met gelijk welke beschikbare verf (of whitewash). Ze verweerden snel en ik heb geprobeerd dit na te bootsen door Mig Washable White Camo op de zijstrepen te gebruiken. De afwasbare verf van Mig kan worden gereactiveerd met wat water en een harde borstel. Je kunt hiermee gemakkelijk vervaging en strepen maken. De afgebladderde verf heb ik met (opnieuw) houten tandenstokers gemaakt:
Afwasbare verf is beter geschikt voor vervagende en afspoelende verf. Afgebladderde verf is beter na te bootsen met chippingvloeistof en gewone witte verf. Ik heb de bovenkant opnieuw afgeplakt:
Vervolgens werd een laag Scratches Effect aangebracht, die eens droog werd gevolgd door Vallejo Model Air Insignia White. Deze keer is het niet de verf die reactiveert met water, maar de onderliggende laag chipping fluid (je kunt hiervoor zelfs haarlak gebruiken, vandaar dat deze methode vaak de 'hairspray chipping technique' wordt genoemd). Met een borstel en een houten tandenstoker kun je krassen en afbladderende verf krijgen, zoals hier:
Ik was wat gehaast en heb het wit niet voldoende laten drogen. Dat is geen groot probleem, maar het geeft je wel wat minder controle over de grootte van je chips.
Voor beide methoden van verweren moet je relatief snel werken. De afwasbare verf/chipping fluid blijft minder dan een uur reactiveerbaar. Zodra de verf goed droog is, is hij vast. Dat is natuurlijk een goede zaak. Je wilt niet dat je verflagen nog verder slijten tijdens het aanbrengen van verdere verwering.
Er moeten een heleboel dozen, brandstoftanks en extra onderdelen aan de koepel en de romp worden toegevoegd. Ik heb deze apart gespoten met de airbrush om verwering achter en onder de onderdelen te kunnen doen en voor meer kleurvariatie. Een paar zijn gemaskeerd met tape om de riemen te schilderen:
De raketwerpers zijn in 3 of 4 verschillende tinten groen geverfd voor wat variatie. Ze hebben nog een matte laag nodig. De brandstofvaten zijn eerst in staal gespoten om wat krassen in de verf te kunne doen. De vierde wordt nog roodbruin geverfd.
Ten slotte heb ik de uitlaten een dikke laag roest gegeven:
Zwarte primer, direct gevolgd door Tracks Wash, besprenkeld met pigmenten uit mijn dirtbox. De pigmenten werden gefixeerd met Streaking Rust en dit werd herhaald met Light Rust Wash, dit laatste vooral over het geperforeerde schild. Alles nat-op-nat aangebracht om de kleuren in elkaar te laten overvloeien. Nogmaals: kleurvariatie! Het is misschien een beetje overdreven, maar hey, dit is geen echte tank... De uitdaging wordt hoe dit te integreren in de uiteindelijke verwering...
Dat is alles.
Tot volgende week!